Just-this-blog

May you live in interesting times

2011-06-29T18:29:00.000+03:00

The Chinese curse that verifies itself more and more as time goes by. Yes, we live in interesting times. We live in times when everything just falls apart...

Greece just keeps falling apart, and sure is sad to watch... Labour rights are falling apart, being weakened by high unemployment. Our interesting times help the rise of extremists and extremities and widen the gap between the elite and the poor.

We also live to see people fighting, demanding, though not with hope, but frustration! Frustration for failing systems, frustration for failing promises, frustration for all the wrong and rights, for they don't matter anymore!

The Chinese curse is here to haunt us, and make us wonder... Will these interesting times come to an end? And if so... which end? Will they to worsen and become more distressing, or become... less-interesting times...

It might just be that we should hope we live through these interesting times...

Τελικά ο ΔΗΣΥ τί λέει για τις δηλώσεις Θεμιστοκλέους;

2011-04-17T23:57:00.002+03:00

Πριν από ένα χρόνο περίπου, οι ελεύθερα σκεπτόμενοι πολίτες της Κύπρου αντέδρασαν έντονα με τις δηλώσεις Θεμιστοκλέους για τους ομοφυλόφιλους. Δεν θα επαναλάβω τα απαράδεκτα της δήλωσης αυτής...στόχος μου δεν είναι να επαναλάβω χυδαιότητες, απλά να επισημάνω τα εξής γεγονότα:

Πρώτο γεγονός - Τότε, τον Απρίλιο του 2010, ο ΔΗΣΥ «απάντησε» στη δήλωση με μία πολύ χλιαρή ανακοίνωση (εδώ η ανακοίνωση) που ούτε λίγο ούτε πολύ, άφησε να νοηθεί ότι δεν έχει αντίθετη άποψη για να την αναφέρει (αν είχε αντίθετη άποψη θα την έλεγε!). Η ανακοίνωση του ΔΗΣΥ στόχο είχε να ηρεμήσει τα πνεύματα χωρίς να λαμβάνει συγκεκριμένη θέση –κάτι που δεν πέτυχε, απλά εξόργισε τους πολίτες περισσότερο.

Δεύτερο γεγονός - Ο ΔΗΣΥ "βγάζει" και πάλι τον Θεμιστοκλέους στο ψηφοδέλτιό του για τις επικείμενες εκλογές.

Τώρα, εάν εγώ συμπεράνω ότι ο ΔΗΣΥ στηρίζει αυτή και άλλες απόψεις του συγκεκριμένου βουλευτή, θα είμαι άδικη;

Τελικά τι γίνεται; Για πόσο καιρό θα κρατάμε και τα δυο λουριά (φιλελεύθεροι και συντηρητικοί); Η συμπεριφορά αυτή θα κοστίσει ψήφους, ενώ ταυτόχρονα δικαιώνει την αποχή και την απαξίωση.

Εύγε στον συναγερμό (και σ’ όλους που είναι ερωτευμένοι με την καρέκλα) !

Bloggers need hope

2011-04-13T23:15:00.002+03:00

It's been a while since I wrote last. It's been a while for various reasons, reasons we tell ourselves to comfort our bloggers block.

Truth is, it's been a while cause there was no inspiration. There is nothing going on. Our close neighbours are revolting, Japan is falling apart, the "allies" have found a new war, but here... here in this forsaken island, there is nothing going on.

Even though people lose their jobs everyday and racism is growing strong; even though corruption is loudly portrayed and abstention from the elections is a fact... still... there is nothing going on.

There is frustration, repetition, stagnation and pessimism where used to be inspiration, new ideas, progress and hope.

There is nothing going on...

But if you look under the facade, if you look at the basement, things are going on. There's a Buffer zone Blogger weekend at the end of April. I'm hoping it will help us with our bloggers block. I hope it will give some inspiration.

I guess it already did one thing. It made me hope.

Get more info at http://bufferzonebloggers.wordpress.com/

The top 5 of CY wedding nightmares!

2010-12-09T12:01:00.003+02:00

Number 5:
Booking a church. Having to listen to the "rules" of the church. The "koumparoi" (best men and maid of honour) should only be Greek Orthodox! There should only be so many years difference between the couple! The couple must be of different sex! If one of the two is not Greek Orthodox, a contract needs to be signed by which the couple will certify that their children will be baptised Greek Orthodox!!!! And then the very “positive” message - what to do when you need a divorce.

Number 4:
Booking a venue. Hell! Hell! Hell! Especially when having to chose only from hotels or wedding venues. There are so few in Nicosia that they are booked 2 years in advance. They take total advantage of the situation. Most of them are rude and they’re charging waaaaaayyy to much!! And there are more rules! Like obliging you to do both the cocktail and wedding dinner at their place.

Number 3:
Hair and makeup. No “packaged” deals! Overcharging!

Number 2:
Catering/Wedding cake/Loukoumia (OK! This might only be MY nightmare). Total ignorance on ALLERGIES!! Not trying to help if you are allergic to something, instead trying to sell you their standardised product as is, by telling total BS!

AND NUMBER 1 !!!
Trying to issue the wedding licence. There are like a million steps.
1. Having the Thalassemia test at Makario hospital. Going for the blood test means at least 2 hours! Need to pay then give the receipt to the registry then wait in line for the blood test, which is taken by THE ONLY PERSON DOING BLOOD TESTS IN THE WHOLE HOSPITAL! The results come by post, but FOR SOME REASON then need to go to the hospital again to get the confirmation letter (WTF?)!! The confirmation letter needs to be issued less than 6 months before the wedding!!! (As if my blood test will change after 6 months).
2. Need to go to your parish to issue a “Freedom certificate” (yeap, to certify you were not married before). If you are a “refugee” (displaced person) you need to go to the parish of your place of origin. (The church recognises the mother’s origin as your origin, whereas the republic recognises only the father’s . Go Figure!). As if it is logical for the church of your place of origin to issue a certificate when you have never lived there. The Freedom certificate should only be issued about 2-3 months before the wedding to be valid!
3. Go to the Archibishopry and issue the wedding license. It is required that apart from the Freedom Certificate, the Birth Certificates and the Confirmation letters from the hospital, a “consensus” contract should be signed. The license can only be done about 2 weeks before the wedding, to be valid!
Totally ridiculous!

Με απογοήτευση…

2010-05-12T20:58:00.000+03:00

Με απογοήτευση βλέπω την Ελλάδα να χάνεται… Η «μητέρα πατρίδα» των «ιδεαλιστών» του 1950, η εξωτερική μας πολιτική για τους Παπανδρεϊκούς, η σύμμαχός μας στην Ευρώπη για τους νεότερους. Η Ελλάδα χάνεται… πιέζεται… πτωχεύει…

Με απογοήτευση βλέπω την Ευρώπη να επιβεβαιώνει την έλλειψη ενιαίας πολιτικής… Το χάσμα των συμφερόντων μεταξύ των μελών και την έλλειψη αλληλεγγύης για μικροπολιτικές και εθνικές πιέσεις…

Με απογοήτευση διαπιστώνω και πάλι την αποστασιοποίηση πολιτικών μας από τα norms της σύγχρονης Κυπριακής κοινωνίας…. Οι δηλώσεις Θεμιστοκλέους αποκαλώντας ομοφυλόφιλους ως «λάθη της φύσης», αλλά και η αποσιώπηση του θέματος από τα περισσότερα ΜΜΕ φέρνουν στην επιφάνια ότι η Κύπρος ακόμη κυβερνάται από συντηρητικούς...

Με απογοήτευση αντιλαμβάνομαι ότι ίσως η κοινωνία που θα’ θελα αργεί πολύ ακόμη…

Το ΔΗΣΥ τί λέει για την δήλωση Θεμιστοκλέους;

2010-04-26T19:14:00.004+03:00

Σάλος στο διαδίκτυο για τη δήλωση του Α. Θεμιστοκλέους σχετικά με τους ομοφυλόφιλους. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι ο "κύριος" αυτός είναι βουλευτής του ΔΗΣΥ και εγώ αναρωτιέμαι τί λέει ο ΔΗΣΥ για αυτή τη δήλωση;

Μέχρι τώρα τίποτα! Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα της Κύπρου υιοθετεί και στηρίζει αυτή την άποψη ή ότι δεν έχουν άποψη ή μάλλον, δεν έχουν ΑΝΤΙΘΕΤΗ άποψη και έτσι δεν νιώθουν την ανάγκη να την εκφράσουν.

Η αδυναμία του ΔΗΣΥ να ανταποκριθεί στην κατακραυγή του κόσμου για το θέμα πρέπει να δημιουργεί προβληματισμό στον καθένα μας. Η στήριξη της δήλωσης αυτής μέσω της σιωπής, φανερώνει ένα ιδιαίτερα συντηρητικό κόμμα το οποίο δέχεται στους κόλπους του άτομα τέτοιων απόψεων.

Ο ΔΗΣΥ φανερώνει το πραγματικό του πρόσωπο...

200 νεαροί τα έσπασαν στη Λεμεσό… Ακούει κανείς;

2010-04-03T20:30:00.001+03:00

Είναι πασίγνωστο ότι η δημοσιογραφία στην Κύπρο δεν ακολουθεί τους κανόνες της ισορροπημένης είδησης, και της αποτύπωσης όλων των απόψεων στο θέμα. Οι σημερινές ειδήσεις όμως, ήταν οι χειρότερες που έχω δει εδώ και καιρό.

Μιλάω για τα επεισόδια στη Λεμεσό από 200 νεαρούς με αποτέλεσμα τον τραυματισμό αστυνομικών και πυροσβεστών και τη δημιουργία υλικών ζημιών. Μία είδηση που τα κανάλια κάλυψαν λες και οι νεαροί ούτε λίγο ούτε πολύ ήταν «δαιμονισμένοι». Γιατί πραγματικά πρέπει να ήταν «δαιμονισμένοι» οι νεαροί αφού κανένα κανάλι δεν έκανε τον κόπο να ρωτήσει ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ οι νέοι αυτοί κατέληξαν να κάψουν όλη τη περιοχή και να επιτεθούν στους αστυνομικούς.

Βλέπεις, στην Κύπρο οι νέοι δεν έχουν λόγο να κάνουν κάτι. Οι νέοι είναι «ανεγκέφαλοι» και στόχο άλλο δεν έχουν από το να προκαλούν προβλήματα… Τα κανάλια λοιπόν, έχοντας ως δεδομένο αυτό, δεν σκέφτηκαν να ζητήσουν από άτομο κάτω των 70 χρονών να σχολιάσει το γεγονός, ενώ επίσης δεν έδωσαν καμία προϊστορία όσο αφορά παλαιότερα γεγονότα στην περιοχή… Η ΤΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ!!!

Γιατί εγώ, μία απλή πολίτης είμαι, και ανκαι «ανεγκέφαλη» νεαρή, πιστεύω ότι κάποιος λόγος θα υπήρχε για την οργάνωση μίας τέτοιας απαράδεκτης μεν, αλλά και ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΗΣ πράξης. Και ερωτώ…

Τι συμβαίνει στην περιοχή;

Υπάρχουν συχνά συμπλοκές αστυνομίας-νεαρών εκεί;

Υπάρχουν άλλα προβλήματα που επηρεάζουν τους «νεαρούς» της περιοχής (εκπαιδευτικά προβλήματα, ανεργία, ναρκωτικά ή κάτι άλλο);

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΣΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ;

Πού είναι οι κομματικές νεολαίες; Πού είναι οι μη-κυβερνητικές οργανώσεις;

Δεν υπάρχει κανείς που να υπερασπίσει αυτά τα παιδιά; Να προτείνει λύσεις;
Να εκφράσει την άποψή τους;

Έλεος…. Ακούει κανείς;

Αφιερωμένο στους bloggers που διαγράφηκαν και σε αυτούς που τους διέγραψαν

2009-11-24T20:06:00.000+02:00

Στην Κύπρο έχουμε την τάση να απορρίπτουμε ό,τι διαφωνούμε. Σε σημείο μάλιστα που να πείθουμε τους εαυτούς μας ότι η απόρριψή μας, η διαγραφή του διαφορετικού από το πεδίο, είναι ορθή και πρέπει να στηρίζεται από όλη την κοινωνία.

Ένα από τα προβλήματα αυτής της αντίληψης είναι ότι αγνοεί τελείως το ότι το διαφορετικό επίσης μπορεί να έχει στήριξη. Με αυτό τον τρόπο η απόρριψη του διαφορετικού απορρίπτει ουσιαστικά ένα μέρος της κοινωνίας, όσο μικρό ή μεγάλο κι’ αν είναι.

Αν μάλιστα η απόρριψη προέρχεται από ένα άτομο με κάποια εξουσία τότε υπάρχει ο κίνδυνος της απολυταρχίας, του διπολισμού και διχασμού.
Διαφωνία μπορεί να υπάρχει χωρίς να συμβιβάζουμε τις δικές μας θέσεις. Αυτή είναι η γλύκα της πολυφωνίας, της ελευθερίας της έκφρασης και σκέψεις, της δημοκρατίας και της δημιουργίας.

Πρέπει να μάθουμε επιτέλους στην Κύπρο να συνυπάρχουμε με διαφορετικές απόψεις και τρόπους ζωής, στοχεύοντας στη δημιουργία και την εξέλιξη. Αν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό στον πιο ελεύθερο «χώρο» που έχουμε, το Internet, τότε έχουμε αποτύχει. Όλοι μας!

Yes, he's even won the Nobel for Peace!

2009-10-09T20:28:00.005+03:00

One day we will be speaking to our grandchildren about Barack Obama. During this era of stagnation and passiveness, one man (or the icon of it) has managed to capture engagement from most of the global population. People became hopeful, and even believed. For that he is a remarkable man - a man with courage.

There is a controversy about his leadership though. Today he won the Nobel Prize for Peace Award and the debate has begun.

I, like many others, was disappointed by this decision. Barack Obama winning a Nobel for Peace? Has he brought peace anywhere? Has he stopped any 'wars'? He has spoken of peace in his very inspiring speeches but what has he done?

This could be because peace is a word with many interpretations. Barack Obama has brought peace in the sense of uniting people to a dream. Whether this united people acted on this, however, is another matter.

Some people regard the Nobel Committee's move as a way of showing support for Barack Obama to continue his path. A good friend of mine at fb put it very wisely "A better world requires that we stand firmly and united behind the man who has put it on the agenda" (Nice one Erik).

However, the Nobel Prize is an extremely prestigious award of the highest possible standard of excellence. It is top of its class, there is nothing further. It is awarded to people who have proved their theories right and thus have changed the world. Barack Obama might have done the opposite, but will it last without proof? It would be very disappointing if the highest we can get is the hope for peace.

Για ποιές άλλες εποχές ακριβώς μιλάνε;

2009-07-22T21:03:00.002+03:00

Συνελήφθησαν δύο άτομα, ένας 17χρονος και ένας 18χρονος, για τις ύβρεις που εξέφρασαν κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας... Και άρχισαν οι χαρακτηρισμοί "Απαράδεκτη πράξη" -συμφωνώ. "Καταδικαστέα" -η πράξη σίγουρα. "Θυμίζει άλλες εποχές"-Για ποιές άλλες εποχές μιλάνε;

Πως περιμένουν οι αρμόδιοι από τους 17χρονους και 18χρονους να αναγνωρίζουν την σοβαρότητα μίας τέτοιας πράξης; Γεννημένοι το 1981, 1982, κάπου εκεί, μεγαλωμένοι σε μία οικογένεια που ίσως η τραγική ιστορία των Κυπρίων δεν συζητήθηκε ποτέ -ή συζητήθηκε μονοπλεύρώς, φοιτώντας σε σχολείο όπου η πραγματικότητα των "άλλων εποχών" ποτέ δεν τους διδάχτηκε... Πως να αντιληφθούν τις "άλλες εποχές";

Το σχολείο μαθαίνει ότι το πραξικόπημα ήταν της Χούντας, ότι έφερε την εισβολή και γιαυτό καταδικάζεται και ότι ο λαός της Κύπρου ήταν ενωμένος και ομόφωνος. Μετά από χρόνια ίσως μάθουν και αυτοί, όπως και εγώ, ότι τελικά στο πραξικόπημα είχε και "δικούς μας" (17χρονους και 18χρονους). Ίσως καταλάβουν ότι το πραξικόπημα πρέπει να είναι καταδικαστέο επίσης για την προσβολή του ενάντια στο θεσμό της δημοκρατίας. Ίσως ακούσουν για τον "διωγμό" των αριστερών. Γεννημένοι το 1981, 1982, κάπου εκεί, δεν έζησαν ούτε και έμαθαν για τις "άλλες εποχές".

Τέτοια περιστατικά πιστεύω ότι πρέπει να μας ενθαρρύνουν να δικδικούμε να μάθουμε την αλήθεια -για το καλό όλων των 17χρονων και 18χρονων, που η άγνοιά τους, τους κάνει ευάλωτους.

Ημέρα πένθους για τον πλανήτη: MJ RIP

2009-06-26T10:48:00.002+03:00

Διάφορα θέματα προετοίμαζα για σήμερα: την επίσκεψη Μπαρόζο, την απόφαση Πανεπιστημίου Κύπρου, και την αντίδραση της ΟΕΛΜΕΚ. Αλλά αυτά φαίνονται κάπως ασήμαντα μπροστά στη μεγάλη είδηση που πάγωσε τον πλανήτη: το θάνατο του Michael Jackson.

Καινοτόμος, show-man, ο καλύτερος χορευτής όλων των εποχών, "διεστραμμένος", χαμένος, θλιμμένος. Ο MJ έζησε μία ζωή που έχω την εντύπωση δεν ήταν ακριβώς δική του. Σίγουρα ένας πολύ χαμένος άνθρωπος που μοιάζει να μην έχει ηρεμίσει ποτέ. Φυσικά τόση φήμη, τόσος πλούτος, τόση πίεση από τόσο νεαρή ηλικία δεν μπορούν παρά να αφήσουν δαίμονες στη ψυχή ενός ανθρώπου.

Μεγάλωσα με τη μουσική του, και έστω και αν όλοι σήμερα μιλάνε για τη δουλειά του της δεκαετίας του '80, εγώ πιστεύω τα καλύτερα καλλιτεχνικά έργα του ήταν κατά τη δεκαετία του '90. Πάντως καθ'όλη τη καριέρα του υπήρξε πρωτοστάτης σε είδη μουσικής και χορογραφίας, όπως επίσης και απίστευτα επικοινωνιακός με το κοινό του.

Michael Jackson, σε ευχαριστούμε... RIP

Σαν μία πραγματική Μεσογειακή γυναίκα η Λευκωσία...

2009-06-22T23:28:00.003+03:00

Σαν όλες τις Μεσογειακές γυναίκες, έτσι και η Λευκωσία σε καίει με το καψόνι της την ημέρα, και τη νύχτα σε γλυκαίνει.

Είχα μία πανέμορφη βραδυά απόψε στο Aglanjia Jazz Festival. Εκεί στην πετρόκτιστη πλατεία της Αγλαντζιάς, στο όμορφο αερούδι της Λευκωσίας, άκουσα "μουσικές εξαίσιες και φωνές". Καλή παρέα, μπυρίτσα κάπως παγωμένη, απλός κόσμος (alternative και καλά) και πανέμορφη ατμόσφαιρα.

Εκεί, στην πλατεία της Αγλαντζιάς, επιβεβαίωσα γιατί αγαπώ τόσο τη Λευκωσία. Η πρωτεύουσα με τα πολλαπλά της πρόσωπα: αυτό της Στασικράτους και αυτό της Ονασαγόρου, το πρόσωπο του επιχειρηματία και αυτό του παλιού Λευκωσιάτη που κάθετε στα στενοσόκακα της παλιάς πόλης το απόγευμα, να γευτεί λίγη δροσιά.

Σαν γυναίκα μου μοιάζει. Κυκλοθυμική, με άγχος, με μποτιλιάρισμα και κάψα, να μετατρέπεται το βραδάκι σε γλυκιά, όμορφη με άνετο κόσμο.

Αν δεν πήγατε σήμερα στο jazz festival, πρέπει οπωσδήποτε να πάtε αύριο.... Αξίζει τον κόπο...

Εμείς πότε θα φτάξουμε ένα μουσείο?

2009-06-20T21:44:00.004+03:00

Τί απίθανο μουσείο το Μουσείο της Ακρόπολης. Για να είμαι ειλικρινής, τώρα αντιλαμβάνομαι τι πάει να πει Παρθενώνας. Μέχρι σήμερα δεν είχα αντιληφθεί την μεγαλοπρέπεια της τέχνης και τεχνικής του.

Τοποθετημένο ακριβώς κάτω από τον Παρθενώνα, το μοντέρνου ρυθμού μουσείο αναδεικνύει τολμηρά την Αθήνα του σήμερα χωρίς να κομπλάρει στη θέα της Αθήνας του χθες.

Φυσικά, τα εκγαίνια ήταν τόσο μεγαλοπρεπή όσο σχεδόν και τα εκθέματα. Έδωσαν ευτυχώς και την ευκαιρεία στον τηλεθεατή να πάρει μία γεύση από το μουσείο, και με ξενάγηση. Μία διαδρομή σε αυτό το παραμύθι τέχνης, τεχνικής και ιστορίας.

Οι δε πολιτικοί έδειχναν ιδιαίτερα αφοσιωμένοι στη ξενάγηση, ενώ ο θαυμαστμός τους στα εκθέματα ήταν ξεκάθαρος. Ο Barroso ακολουθούσε με προσοχή μέχρι και στον πρώτο όροφο, όπου πλέον υπήρχε μία έντονη, ξεκάθαρη και ευγενική διεκδίκηση των Ελγινίων. Εκεί τον χάσαμε λίγο από το πλάνο.

Αυτό το μουσείο αποτελεί ένα τοπογραφικό μνημείο για την πόλη, και ένα πολιτικό μήνυμα για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Περισσότερο απ'όλα όμως αποτελεί ένα δυνατό επιχείρημα για διεκδίκηση αυτών που ανήκουν εκεί, στο χώρο τους.

Οι Έλληνες έχουν καταλάβει ότι η απεικόνιση της πραγματικότητας αποτελεί πάντα το δυνατότερο μήνυμα. Αναρωτιέμαι οι δικοί μας πότε θα το καταλάβουν.

Κάθομαι στην κουζίνα γιατί εδώ φυσά, ακούω Paul van dyk όπως κάθε Σάββατο, τρώω πεπόνι με χαλούμι (δεν είχα καρπούζι) και bloggaro...

Μπόνο

2009-06-17T23:04:00.006+03:00

Σκυλάκι, αρσενικό, 20 μηνών, ράτσας τερριέρ (για την ακρίβεια 2-3 ράτσες, αλλά αυτή υπερτερεί), άσπρο, με καφέ βούλες στο τρίχωμά του, καφέ αυτιά, μαύρες βούλες στο πρόσωπο και ακούει στο όνομα Μπόνο.

Άτακτο, ζωηρό, πιστό, ναζιάρικο, αρκετά υπάκουο και παραχαϊδεμένο. Πανέξυπνο.

Ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν βόλτα στο πάρκο με άλλα σκυλάκια (η μόνη στιγμή χωρίς λουρί εκτός σπιτιού), παιγνίδι με τη μπάλα, το fetch ή το toy, ξάπλα στον καναπέ, την πολυθρόνα, ή τώρα τις ζέστες αγαπημένη ξάπλα: το πάτωμα.

Ο Μπόνο ζει μαζί μας εδώ και 17 μήνες. Από τότε που βρέθηκε από μία φίλη παρατημένο, πεινασμένο και ταλαιπωρημένο. Ευτυχώς που τον βρήκε.

Αίγια Φούξια: Επιτέλους μία Κυπριακή σειρά που σέβετε τον τηλεθεατή

2009-06-16T22:24:00.000+03:00

Η αστείρευτη πηγή χιούμορ που έχουν οι σεναριογράφοι είναι σίγουρο γέλιο σε κάθε επεισόδιο - τουλάχιστον με τις ατάκες! Οι ηθοποιοί παίζουν τόσο πιστευτά και απίστευτα το ρόλο τους, που σε κάνουν να δένεσαι μαζί τους. Το σουρεάλ σκηνικό και τα πολύ προσεγμένα κουστούμια, όλα σε αντίθεση με τις εικόνες της σύγχρονης ζωής που εναλλάσει ο σκηνοθέτης την κατάλληλη στιγμή. Το αγαπημένο σήριαλ της Κύπρου έχει λόγο που είναι τόσο αγαπημένο.

Επιτέλους μία Κυπριακή παραγωγή η οποία σέβεται τον εαυτό της. Και δεν είναι μόνο λόγο του χιούμορ ή της ιδιαίτερα προσεγμένης παραγωγής.

Η Κυπριακή κοινωνία αντικατοπτρίζεται ξεκάθαρα στους χαρακτήρες. Ο παπάς κάνει ναι μεν τη δουλειά του, αλλά σκέφτεται και το γρόσι. Ο τσαούσης κάθεται όλη μέρα, ο μεγαλέμπορας περιμένει την ευκαιρία να βγάλει κάτι παραπάνω, και είναι φυσικά και ο μουκτάρης. Όλη η Κυπριακή κοινωνία και κουλτούρα συνοψίζεται πιστεύω σε αυτό το σήριαλ!

Είναι και το σασπένς (που λένε οι Ελλαδίτες) τι θα γίνει με την υπόθεση του μεγάλου θανατικού. Θα βρεθεί ο ένοχος, θα τιμωρηθεί ή θα την βγάλει καθαρή; Αυτό και μόνο δεν σας θυμίζει Κυπριακή κοινωνία;

Το μυστικό επιτυχίας είναι ότι όλο συνεργείο της Αίγιας Φούξια, πολύ απλά αντιλαμβάνεται ότι ο Κύπριος έχει δείκτη νοημοσύνης και του αξίζει να βλέπει κάτι έξυπνο, δημιουργικό, βαθύ και αστείο. Ευχαριστούμε παιδιά, και εις ανώτερα...